ВЕРШЫ ВУЧНЯУ НАШАЙ ШКОЛЫ.

Вечар у Лапічах

Над блакітнаю ракою
песня раздаецца,
А рака майго дзяцінства
Свіслаччу завецца.
Прыляцяць ка мне заўсёды
мараю крылатай
Лапічы – мая айчына,
мама тут і тата.
Гаснуць ліхтары ў вёсцы ,
зоркі заміргалі …
Заўтра будзе новы ранак,
знова ўсё узыграе.
Абудзіцца, расквітнее,
загамоніць звонка…
Я люблю цябе, Радзіма,
родная старонка.

Хічэўскі Станіслаў, 6 клас

Мой родны кут

Cярод вялiкай матухны-прыроды
Ёсць для мяне малы куточак родны,
Мiлей мне за любыя моры
Яго лясы, палi, глыбокія азёры.
Люблю буслоў – вялікіх птушак,
Жывуць якія каля хаты.
Сумую, калі ў край далёкі
Ляціць мой любы, мой чубаты.
Вандруюць птушкі нашы ў вырай,
У цёплыя, заморскія краі,
Але вяртаюцца заўжды туды,
Дзе маці з бацькам век свой пражылі.
Вось так і я, як птушка тая,
У якіх вандроўках ні бываю,
Усё да цябе, мой кут, імкнуся,
У родны дом заўжды вярнуся.



Барабін Андрэй, 7 клас


Зимняя прогулка

Мы с тобой гулять идём
По лесной тропинке,
Под сапожками скрипят
Белые снежинки.

Ёлочки вокруг стоят
Все в наряде белом.
Дед Мороз разрисовал
Их искристым мелом.

За деревьями мелькнула
Белая фигурка –
Не идёт ли к нам сюда
Девочка – Снегурка?



Хивренко Екатерина, 3А класс.



Добры дзень, зіма !



(Замалёўка)

Наступіў лістапад, і пайшоў першы снег! Лісце яшчэ не апала, а ўжо пайшоў снег. І ствараецца такое ўражанне, што Маці – Прырода не была гатова да такога. Галінкі пад цяжарам снегу апусціліся да самай зямлі. Так і хочацца вызваліць іх, каб яны выпрасталіся…
Але хутка снег растаў, і пачаўся дождж, а так хочацца бачыць белае вакол ! Я хачу, каб зноў пайшоў ён…

Пуціла Аляксандр,
8 клас

Фото Степанова Ю.А. Першы снег гэтай зiмы.



Верш пра Купалу i Коласа


Ён нарадзіўся ў Беларусі –
Паэт даўно мінулых дзён.
Я ім і сёння ганаруся,
Бо назаўжды не згінуў ён.

Купалаўскія вершы змалку
Чытаюць ўсе – і я, і ты,
Таму, што быў ён наш, тутэйшы,
Паэт з народу, з беднаты.

Яго зямляк і сябра Колас
Жыў і тварыў у тыя ж дні.
Паэта добра чуцен голас
З часоў даўнішніх глыбіні.

Іх твораў музыку я чую,
Аб іх я сёння гавару,
І словы нашай роднай мовы
Як пацеркі ў верш збяру.

Сінкевіч Алеся, 10 Б клас

Мая вёска

Хата невялічкая ў вёсцы –
Мой любімы, мой радзімы край,
Тут ляцяць імкліва зімы, вёсны …
Смак – паветра, наваколле – рай!

Людзі, што насустрач, супыняюць,
Госць для іх – важнейшая падзея.
Вас прывецяць, пачастуюць, распытаюць
Пра жыццё, пра мары, пра надзеі.

Я сюды з вялікаю ахвотай
Прыязджаю кожны час свабодны.
Толькі тут, у мілай вёсцы роднай
Адчуваеш моц і дух народны.

Мініянаў Цімур, 10А клас